Tuesday, April 28, 2009

တံခါး















တံခါးတစ္ခ်ပ္
ၿပားကပ္ကပ္႐ွိလို႔
၀င္ထြက္ေပါက္မွာ ၿမဲၿမဲတြယ္တယ္
ပြင့္ေနတဲ့အခါ႐ွိသလို
ပိတ္သြားတဲ့အခ်ိန္လည္း႐ွိမယ္
၀င္လာသူေတြကို ဆီးၾကိဳသလို
ထြက္ခြာသူမ်ားကိုလည္း ႏွဳတ္ဆက္မယ္

ဒီတံခါးတစ္ခ်ပ္ကေန
တိတ္တိတ္ေခ်ာင္းၾကည့္ဖူးသူေတြ ႐ွိသလို
တံခါးကိုမွီလို႔
စိတ္ပ်က္အထီးက်န္ေနသူေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒးဘဲ
ၿဖဴစင္သူေတြအတြက္
ကာကြယ္လံုၿခံဳေပးသလို
ဆိုးယုတ္သူမ်ားအတြက္ေတာ့
အဆီးအတားၿဖစ္ေစမယ္
ဒါဟာေလ
ႏွိမ့္ခ်တဲ့ တံခါးတစ္ခ်ပ္ရဲ႔
႐ိုးသားတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ဆႏၵဘဲ..

အိပ္မက္ေတြကို
ခပ္ၿပင္းၿပင္းေဆာင့္ပိတ္ခံလိုက္ရတဲ့တစ္ေန႔
နာက်င္မွဳကိုေၾကာက္႐ြ႔ံလို႔
ဆႏၵကင္းမဲ့စြာ
ခပ္ဆိတ္ဆိတ္သာ
ထာ၀ရေနေတာ့မယ္........။

14 comments:

Anonymous said...

ဖီေလာ္ေတြ အျပည္႔နဲ႔ပါလား ကိုျဖိဳး း)
နာက်င္မႈကိုေၾကာက္ရြံ႕တတ္ၾကေပမယ္႔..
ခပ္ဆိတ္ဆိတ္ ထာ၀ရေတာ႔မေနပါနဲ႔ကြယ္..
ခဏပဲေနရင္ေနပါ..

Phyo Evergreen said...

ခဏဘဲၿဖစ္မွာပါ အစ္မ

သီဟသစ္ said...

Phyo ေရ..
နာၾကင္မွုေတြ အျမန္ဆုံးသက္သာပါေစ..
အဲဒီေန႔ေရာက္ရင္ ျပန္ေတြ႔ၾကမယ္..

Anonymous said...

တံခါးပိတ္သံက ခြိခြိတဲ့ ၾကားလိုက္တယ္

Anonymous said...

ျဖိဳးေရ...
ရွင္လာမလည္လဲျမဴးေတာ့လာလည္မွာပဲ။။
တိတ္တိတ္ေလးေတာ့လာမလည္နဲ ့ေနာ္။။။။
ေျခရာေလးေတာ့ခ်န္ခဲ့ေပါ့ေနာ္။။။။။။

မိုးေကာင္းသူ said...

ၿဖိဳးေရ
တံခါးတခ်ပ္ကေန တိတ္တိတ္ေလး၀င္လာတယ္။ ၿပီးေတာ႔ တိတ္တိတ္ေလးျပန္သြားတယ္။

ေႏြးေနျခည္ said...

၀င္လာသူေတြကို ဆီးၾကိဳသလို
ထြက္ခြာသူမ်ားကိုလည္း ႏွဳတ္ဆက္မယ္

အေပၚက ၂ေၾကာင္းဖတ္မိတဲ့ အခ်ိန္မွာ အေတြေတာ္ေတာ္ ပြားသြားတယ္။ ေကာင္းတဲ့စာေလးတပုဒ္ပဲ။ ျဖိဳးအစစ အရာရာအဆင္ေျပပါေစ...

ပုံေလးကလည္း တရုတ္မွင္အိုး စုတ္တံေလးနဲ႕ ျဖိဳးလက္ေဆာ့ထားတာထင္ပါ့...ပုံေလးလည္းေကာင္း တယ္။

အစ္ကုိ said...

ပုန္းမေနနဲ႔ ညီျဖိဳးေလး ထြက္ခဲ့ း)
အစ္ကို႔ တံခါးေတာ့ ပ်က္သြားျပီေကာ ေစ့ထားတာပဲ သူကေအာ္တုိပိတ္တြားတယ္ ဟဟား ။

Phyo Evergreen said...

အစ္ကို ဘေလာ့ဘယ္လိုၿဖစ္တာလဲ.. အဲသလိုေတာ့ မရက္စက္နဲ႔ဗ်ာ

Anonymous said...

ျဖိဳးေရ....
ေက်းဇူးပါ...
လည္လည္လာတဲ့အတြက္နဲ ့
ေျခရာခ်န္ခဲ့တဲ့အတြက္....

Anonymous said...

အင္း.. ဥဥေရ.. နာက်င္မႈေတြကိုေၾကာက္ရင္ တံခါးထဲ၀င္ပုန္းေနလိုက္.. ဆႏၵကင္းမဲ႔စြာတဲ႔.. အဲဒီစကားလံုးကိုအၾကိဳက္ဆံုးပဲ..

Sein Lyan Tun said...

နာက်င္မွဳေတြကိုေဘးခ်ိတ္
ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြနဲ႔တံခါးကိုတြန္းဖြင့္ၿပန္ဝင္လာပါ
အၿပံဳးေတြ နဲ႔ဆီႀကိဳးလို႔ေမတၱာလက္နဲ႔ေပြ႔ဖက္မယ္

ကိုလူေထြး said...

ပေဒသရာဇ္ဘုရင္ေတြရဲ့ တံခါးကနိမ့္နိမ့္ေလး...
သူတို ့ကို အေၾကာင္းတစ္ခုခုနဲ ့လာေတြ ့တဲ့ သူက အဲဒီတံခါးနဲ ့လြတ္ေအာင္ သူတို ့ကိုယ္သူတို ့ ငံု ့ျပီး ဝင္ရတာေပါ့...
ဘုရင္ၾကီးက ပုလင္ေပၚမွာ မိန္ ့မိန္ ့ၾကီးထိုင္လို ့...
ဝင္လာတဲ့သူက သူ ့ကိုပဲ အရိုအေသေပးျပီး ေခါင္းငံု ့ေနသလိုေပါ့...
အဲလိုျဖစ္ေအာင္ တမင္ ဖန္တီးထားတာေလ...

Anonymous said...

ျဖိဳးေရ..............ေခါင္ရည္လာေသာက္လွည့္ေနာ္။။
အခုဟုတ္ေသးဘူးခဏေနမွပါ။