တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနတဲ့
သစ္ပင္တန္းတစ္ေလွ်ာက္
ရြက္ေၾကြေတာမြမြမွာ
မင္းကို..သတိရရင္း
ကိုယ္..ခပ္ဖြဖြေလးေလွ်ာက္ေနမိတယ္...
တိမ္စိုင္တိမ္လိပ္ေတြ
ၾကယ္တာရာ ေသာ္တာလ၀န္းေတြနဲ႔
ပိုးစုန္းၾကဴးေလးေတြ အၿမဲလိုလိုပါတတ္တဲ့
ပံုၿပင္ေဟာင္းေလးေတြကိုလည္း
မင္းကို..တမ္းတရင္း
တိုးတိတ္စြာ ၿပန္လည္တူးဆြေနမိၿပန္တယ္...
ေ၀းကြာမွဳေတြနဲ႔
အိုမင္းၾကာၿမင့္ေစတဲ့ အခ်ိန္ေတြကိုသာ
တဖက္သတ္
ခါးခါးသီးသီး မုန္းမိေနခဲ့ေပါ့....
အလြမ္းေတြထိန္းမရတဲ့အဆံုး
ပစၥဳပၸန္လွိဳင္းလံုးေတြၾကား
မင္းရွိရာ ေမွ်ာ္ေတြးမွန္းဆလို႔သာ...
ခပ္ေဆြးေဆြး ေလွာ္ခတ္ေနမိေတာ့တယ္...။
ကိုယ်ကျင့်တဲ့တရား ကိုယ့်တရား
10 months ago
