ၿမန္မာၿပည္ခရီး - ၈ (ေတာင္ၾကီး)

ထုိဖူးေႏြးစားၿပီးေတာ့ အမ်ိဳးေတြအိမ္သြားလည္ၿဖစ္တယ္... အားလံုးေပ်ာ္လို႔ရႊင္လို႔...မေတြ႔ရတာဘဲ ၅ ႏွစ္ၾကာေနၿပီကိုး...။ တူ၊တူမ တစ္၀မ္းကြဲေလးေတြေတာင္ ေက်ာင္းမွာအတန္းၾကီးေတြၿဖစ္ေတာ့မယ္..... သူတို႔အတြက္ေတာ့ နည္းနည္းစိမ္းေနေသးတာေပါ့..။ ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႔မေစ်းအေရွ႔ဘက္က ေစ်းေဟာင္းထဲခဏ၀င္တယ္.... ေနာက္က်ေနလို႔ ဆိုင္ေတြသိပ္မရွိေတာ့ဘူး.... မုန္ညင္းခ်ဥ္တို႔ တိုဖူးခ်ဥ္တို႔လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ရယ္ စားဖို႔ရယ္၀ယ္ခဲ့တယ္...။ ေစ်းထဲကအနံ႔ေတြက ငယ္ငယ္ကအေမနဲ႔ေစ်းလိုက္သြားခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြကို ၿပန္သတိရေစတယ္..။ ထမင္းစားခ်ိန္ အိမ္ၿပန္ထမင္းစားတယ္ေလ... အဖြားက ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္တဲ့ ေညာင္ေရႊ၀က္သားဟင္းရယ္၊ ဂ်ဴးၿမစ္နဲ႔ ပဲပုပ္ေစ့ေၾကာ္ ခ်က္ေပးထားတယ္...။ မစားရတာၾကာလို႔ထင္တယ္...စားလို႔သိပ္ေကာင္းတယ္...။

 မစူးႏြယ္ေၿပာတဲ့ Route 66 ဆိုင္

 
 ေန႔လည္ပိုင္းေလာက္ ခဏေမွးၿပီး က်န္တဲ့အမ်ိဳးေတြအိမ္သြားလည္ဖို႔ ခ်ီတက္ခဲ့တယ္..။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေတာင္ၾကီးမွာမေအးဘူးေနလို႔အေတာ္ဘဲ..ဇြန္လဆန္းေလာက္ကေပါ့...။ မတက္ခဲ့ရတဲ့ အမွတ္ (၄) ေက်ာင္းနားၿဖတ္ေတာ့ ဓာတ္ပံုရိုက္ၿဖစ္ေသးတယ္....ေက်ာင္းကိုသတိရေနသူေတြအတြက္ပါ..။ အဲဒီေက်ာင္းေအာက္ဘက္နားက ေအးၿမရတနာဆိုတဲ့ စာေရးကိရိယာဆိုင္ရွိေသးလားမၾကည့္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး... ငယ္ငယ္ကအစ္ကိုအစ္မေက်ာင္းၾကိဳလိုက္သြားရင္ အဲဒီဆိုင္၀င္ကို၀င္ရမွ ...ေဘာပင္၊ခဲတံ၊ ခဲဖ်က္အစံုရွိတယ္ေလ....။ အမွတ္(၄) ဘက္ကေနဆက္တက္သြားၿပီး အဘြားတစ္ေယာက္ကိုသြားကန္ေတာ့တယ္..အေဖ့ရဲ႔ အေဒၚေပါ့. အသက္(၉၂) နွစ္ရွိၿပီ..အရင္က အမွတ္(၃)ေက်ာင္းအုပ္ ၿပီးေတာ့ ၿပည္နယ္ပညာေရးမွဴးအထိပါ လုပ္ခဲ့ဖူးတယ္..။ မွတ္ဥာဏ္၊ အၿမင္၊အၾကား ဘာတစ္ခုမွမခ်ိဳ႔ယြင္းဘူး....ေနေကာင္းက်န္းမာစြာေတြ႔ရလို႔ တကယ္၀မ္းသာတယ္..။ အစ္မအၿပံဳးပန္းရဲ႔ စိန္ပန္းပင္ကိုသတိရမိေသးတယ္...စိန္ပန္းေတြေတာ့မရွိေတာ့ဘူး...အဘြားအိမ္ကအဲနားေလးတင္...။ ေနာက္ေတာ့ ဘုရားၿဖဴဘက္က ၾကီးေတာ္တစ္ေယာက္အိမ္သြားလည္တယ္... ကၽြန္ေတာ္နဲ႔အနီးစပ္ဆံုးေပါ့....သူကေယာင္တတ္တယ္..ငယ္ငယ္ကဆိုသူ႔ကိုသြားသြားတို႔လိုက္ သူကေယာင္လိုက္နဲ႔ေပါ့...၊ ရီစရာေတြလည္းေၿပာတတ္တယ္....သူအိမ္လာလည္လို႔ကေတာ့ တစ္အိမ္လံုး တအုန္းအုန္းနဲ႔ ပြဲက်လို႔..။ သူ႔အိမ္မွာ ကုန္ဆံုဆိုင္ေလးဖြင့္ထားတယ္...သိပ္ေရာင္းရတယ္.....သြားလည္တာ သူတို႔တစ္အိမ္လံုးမနားရဘူး...၀ယ္သူမွမၿပတ္ဘဲကိုး....ဆိုင္က ေအးေစတီအေက်ာ္ မီးရထားလမ္း နားေလးမွာဘဲ.. ေရာက္ၿဖစ္ရင္သြားအားေပးလိုက္အံုး...ဆိုင္နာမည္ပါမွတ္ခဲ့ဗ်ာ မွန္ရင္ မုန္႔၀ယ္ေကၽြးမယ္..။

ညေနက်ေတာ့ အိမ္မွာအသားကင္လုပ္စားမယ္ဆိုေတာ့ အသားကင္နဲ႔လို္က္တဲ့ စိန္ေလးထမင္းေၾကာ္၀င္၀ယ္ၾကတယ္...။ စားဖူးသမွ်ထမင္းေၾကာ္ေတြထဲမွာ အဲဒီဆိုင္ကထမင္းေၾကာ္သာအေကာင္းဆံုးလို႔ ထင္မိတယ္...။ ဆိုင္က ေဘာလံုးကြင္းေၿမာက္ဘက္မွာ အမွတ္(၃) ေက်ာင္းနဲ႔မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္...တရုတ္အသားကင္တို႔ ဘာတို႔လည္းေရာင္းတယ္..။ ထင္းမီးေပၚမွာ ဒယ္အိုးအၾကီးၾကီးနဲ႔ ဇြန္းႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ေၾကာ္တာကို သေဘာက်လို႔ ဗီဒီယိုေတာင္ရိုက္ခဲ့ေသးတယ္...။ (Hygiene Conscious ၿဖစ္သူမ်ားမၾကည့္ရ)  တစ္ပြဲဆိုလည္း အမ်ားၾကီးေလ...နွစ္ေယာက္ေတာင္စားလို႔ေလာက္တယ္ဗ်..။ ညဘက္ေတာ့ အရင္ကအေၾကာင္းေတြၿပန္ေၿပာ သူ႔အေၾကာင္းကိုယ့္အေၾကာင္းေၿပာၾကနဲ႔ အိပ္ယာ၀င္ခဲ့ၾကတယ္...။ ေနာက္ေန႔ အတြက္အားအင္ေတြသစ္ေစဖို႔အတြက္ေပါ့...။

(တလေတာင္ စာမေရးၿဖစ္ဘဲၾကာေနတာ ေနသိပ္မေကာင္းလို႔ပါဗ်ာ...အခ်ိန္မရတာလည္းပါတယ္...)